De geschiedenis van ReddingsHondenGroep Solferino; 

Reddingshondengroep Solferino is op 24 januari 2001 opgericht onder de naam “Brandweer Reddingshondengroep Zaltbommel”.
Deze reddingshondengroep bestaat uit diverse vrijwilligers waarvan de meeste een jarenlange ervaring hebben in het geven van instructies en het trainen van reddingshonden met als doel het trainen van reddingshonden voor de sport.

Enkele oprichters waren werkzaam bij de brandweer en het was dus voor de hand liggend dat de naam Brandweer reddingshondengroep Zaltbommel werd gebruikt. Omdat in de loop van de tijd de samenstelling van de groep is gewijzigd werd het tijd om de naam nog eens onder de loep te nemen.

De huidige leden komen uit diverse hoeken van het land en hun dagelijkse werkzaamheden zijn zeer uiteenlopend.
Op zoek naar een nieuwe passende naam moest deze dus niet plaatsgebonden zijn en een algemeen karakter hebben zodat de naam onder welke samenstelling dan ook gevoerd kan worden.

Op basis van deze eisen werd de naam “ReddingsHondenGroep Solferino” aangedragen. Deze naam heeft een geschiedenis;

In de oorlog van 1862 bleven gewonde soldaten ‘s nachts op het slagveld van Solferino achter.
Verplegers van het Rode Kruis gingen ‘s nachts op zoek naar de gewonden en ze kwamen er al snel achter dat honden een belangrijke rol konden spelen bij het zoeken.
Op 28 januari 1909 werd de Nederlandse Vereniging voor Rode Kruishonden opgericht. Die vereniging hield zich bezig met het keuren van reddingshonden en hun begeleiders.

De Rode Kruishond maakte aan zijn geleider duidelijk waar een gewonde soldaat was door bij de gewonde soldaat te gaan staan en te blaffen. De geleider kwam dan op het geluid af om de soldaat te helpen. Maar omdat dit niet zo handig was als het donker was, werd de honden geleerd om iets op te pakken wat in de buurt van het slachtoffer lag om het vervolgens naar de geleider te brengen. Dat was bijvoorbeeld een helm, een schoen of een geweer.
Maar er lag niet altijd iets in de buurt en dan gebeurde het wel eens dat de hond iets van het lijf van de gewonde soldaat scheurde… Daaruit is het idee ontstaan om de hond een bringsel om te doen.
Een bringsel is een voorwerp dat aan de halsband van de hond wordt vastgemaakt. Als de hond een gewonde vond, nam de hond het bringsel in de bek en bracht deze naar de geleider.

Voorbeeld van een bringsel

Hond die gebruik maakt van een bringsel

 

Dit bringsel wordt door sommige reddingshonden nog gebruikt. Maar in de sport zie je steeds vaker dat de hond gaat blaffen bij het slachtoffer. Omdat bij bijvoorbeeld vlakterevieren je een beperkte tijd hebt om met je hond een groot gebied met diverse slachtoffers te zoeken. Het scheelt je dan behoorlijk tijd en energie om de hond niet eerst naar het slachtoffer te laten zoeken, vervolgens met het bringsel naar de geleider toe komt en vervolgens met de geleider naar het slachtoffer te lopen.